gözen
ne
demek?

20 Eylül, 2009 / 02:25
Bazen düşünüyorum da; bazen hiç düşünmüyorum. Gerçekten. Saçlarımın uçlarını çok severken diplerinden nefret ettiğimi fark ettiğim anda anladım bunu. Nasıl böyle bir mantıksızlık yapıyordum ki ben? Bunu sordum durdum kendime. Fakat aynen öyle yaptım. Onu sordum ve durdum sonra. İşte hatayı orada yaptım. Sorduktan sonra birisi bana "öyle dur" demiş gibi olduğum yerden kıpırdamadım. O kadar şüphesiz bir şekilde inanıyordum ki doğru olanın o yaptığım olduğuna...

Söyleyecek fazla da bir şey yok, işin tek sevdiğim yanı da bu. Ne açıklanması gereken bir yanlış anlaşılma var ortada, ne başı öne eğecek bir durum, ne de eller havada kutlanacak bir sebep... Üstünde düşünmeye bile gerek yok der bir büyüğüme sorsam, eminim. Büyük derken, yaşça değil. "Ben kesinlikle büyüğüm" diyebilen biri de olur. Onlar cidden her kelimelerinin doğruluğunu kanıtladıkları belgelerle gezerler çünkü. Bu belgeler de hiç susmadan, nefes almadan arka arkaya sıralayacakları diğer kelimeleridir.

Öldüm diyelim tam bu noktada... Öylece durduğum noktada benimle beraber olanlarla, hiç susmadan konuşanlar birbirlerine ne diyecekler sizce?