gözen
ne
demek?

27 Şubat, 2008 / 03:21
kurtar beni yoldan geçen adam...
belki de tam istediğin gibiyimdir.
ellerinin aradığı cep benim cebim olabilir
inan bana.
zaten son zamanlarda ceplerimi hiç kullanmıyorum.
istediğin gibi kullanabilirsin.
sormadan,
düşünmeden...
plansız olduğun için susmana gerek yok.
elimde planlarım var,
derin dondurucuya attım hepsini.
yok hayır;
yağan kar yetmiyor bana.
bir gün eriteceğim buzlarımın hepsini.
o zaman akacak göz yaşlarım ve
o zaman gülmekten ağlayacağım.
kumar oynamaya gerek yok bunun için
varımı yoğumu harcadım zaten sen gelmeden önce.
evet, çok kötü bir insanım
savurgan
tutarsız
faydasız!

kuyulara attım yüzlerimi
ellerimle saldım ipleri hep
unuttuğuma inandırdım kendimi sonra
unutmadığımı bile unuttuğuma inandım...
yalanlarımı kimler seziyordu ki
ve yorgun gözlerimi
mahallenin terzisinden başka kim görüyordu?
tüm bunların arasında güneşler doğurdum her gün için
her gece ay yuttum ama öncesinde.
sizi anlıyorum diye bana gelmek zorunda değilsiniz
dedim ama dinletemedim.
ne eldivenlerim var şimdi ortada
ne de çantamda bir mendil...
eskidenmiş o mendil ütüleyip taşımak
güzel günlerde çıkıp bankta oturmak
ya da
yataktan dinç kalkmak...

kuyulara attım yüzlerimi,
sorma artık daha ne kadar yüzsüz olabilirsin diye!
bu dünyada milyonlarca kuyu var sevgilim
ve kim bilir daha kaç tane yüzüm görmediğim...
bin yıldır aynıyım diye yatıp uyuma,
yüzünü görmeliyim.
üşüyor bak yanan ışık
sonra kablolar...
ama boşver hepsini
şu güzelliğine bak!
yalnızlık bile yakışıyor sana.
yüzündeki yaraların,
yanlış kararların,
haksızlıkların...
kurduğun hayallerle benimkiler aynı diye benim olmak zorunda değilsin,
biliyorum.
hatta ben yaşamayı da biliyorum delice
aşık olmayı,
susmayı, konuşmayı ve
ölmeyi de biliyorum her canlı gibi.
tuzla buz olmayı da öğreniyorum işte yavaş yavaş
kanımdakileri es geçmeyi öğreniyorum.
ama inan biriktirdim bana lazım olan her şeyi
kalbim için bir koli ayırdım kenara
hep imtiyazlıdır ya.
ama şimdi ölmesin kelimeler
sararmasın fotoğraflar ellerimde.

yağan kar yetmiyor...
uçurum en çok ucundayken korkutucu oluyor
ve kokun harikulade her zaman.
bilmiyorum bu sanrılar biter mi?
tüm bunları düşünürken ben;
sarhoşun teki olmadığımı,
elimde tuttuğum bir kalemin gerçekliği kadar kanıtladığım zaman
anlayacağım ki bitirmişim tüm kurulabilecek hayalleri.

sözlerimden bozuk plaklar düşüyor yerlere
bak, yarını düşünüyorum işte.
öyle ya;
bir plağın bana eski bir söylemi hatırlatması,
yaşaması için yeterli değil.
zaten eski mimiklerimi hatırlamadıktan sonra,
attıktan sonra yüzlerimin hepsini kuyulara,
sağır olup duyamadıktan sonra çift sesli şarkılarını,
titreyen sesini,
bilmiyorum hangi hayatı yaşıyorum ya da yaşayabiliyorum
açamadıktan sonra
yüzündeki o toz pembe görmek istediğim siyah kepengi...

Etiketler: